انصافا بهاییت با این همه ادعا با مساله مهمی‌مثل زنا می‌تواند مقابله کند؟ آیا اینطور نیست که هرکس که از لحاظ مادی تامین است می‌تواند هر وقت که بخواهد مرتکب عمل شنیع زنا شود 


و با پرداخت هزینه ای آنهم بهبیت العدل! از گناه پاک شود؟
 بنظر شما این حکم بازدارنده است
یا
تشویق کننده؟
با توجه به اینکه انسان همیشه به دنبال تکامل بوده و در هر زمان فرد یا افرادی پیدا شده­اند که راهکارعقلی وعملی برا اعتلای بشر معرفی کرده اند، پس از کش و قوس‌های فراوان به ااینگونه نظریه‌ها ایمان آورده و از ایشان استمداد طلبیده‌اند همانطور که روشن است، از نظر عقل زنا یک امر نامعقول و ناپسند می‌باشد، همانطور که در قران مجید بارها به این مساله اشاره شده است، ولی به یک آیه از این آیات اشاره کرده و مطلب را آغاز می‌کنیم:

گناه بزرگی كه این آیه به آن اشاره می کند مسأله زنا و مسائلی که پیرامون آن می‌باشد است که در آیه شریفه می‌فرماید:« و نزدیك زنا نشوید چرا كه عمل بسیار زشتى است و راه و روش بدى است ». (۱)

نمی‌فرماید زنا نكنید، بلكه  اشاره می‌کند که حتی به  این عمل شرم‏آور نزدیك هم نشوید، این تعبیر اشاره لطیفى به این است كه آلودگى به زنا غالبا مقدماتى دارد كه انسان را تدریجا به آن نزدیك می کند، «چشم چرانى» یكى از مقدمات آن است، «برهنگى و بى‏ حجابى» مقدمه دیگر، «كتابهاى بد آموز» و«فیلم­­ هاى آلوده» و«نشریات فاسد» و«كانون­هاى فساد» هر یك مقدمه­‏اى بسیار مهم برای این امر هستند.

 

ببینیم فلسفه تحریم زناچیست؟

از مواری که با زنا، رخ نمایی می‌کند، پیدایش هرج و مرج در نظام خانواده، و از میان رفتن رابطه فرزندان و پدران، رابطه‏اى كه وجودش نه تنها سبب شناخت اجتماعى است، بلكه موجب حمایت كامل از فرزندان مى‏گردد.

چرا که در اگر در جامعه فرزندان نامشروع و بى‏پدر فراوان گردند روابط اجتماعى كه بر پایه روابط خانوادگى بنیان شده درگیر تزلزل و انحطاط مى‏گردد.

مهمتر اینکه: از عنصر محبت كه نقش تعیین كننده‏اى در مبارزه با جنایتها و خشونتها دارد محروم مى‏شوند، و جامعه انسانى به یك جامعه كاملا حیوانى توأم با خشونت در همه ابعاد، تبدیل مى‏گردد.

باید بدانیم که: با توجه به تجارب و برسی عالمانه این مساله روشن می‌شود كه این عمل باعث اشاعه انواع بیماری­هاست و با تمام تشكیلاتى كه براى مبارزه با عواقب و آثار آن امروز فراهم كرده‏اند باز آمار نشان مى‏دهد كه تا چه اندازه افراد از این راه سلامت خود را از دست داده و مى‏دهند.

لذا نباید فراموش كرد كه هدف از امر مقدس ازدواج تنها مسأله اشباع غریزه جنسى نیست بلكه اشتراك در تشكیل زندگى و انس روحى و آرامش فكرى، و تربیت فرزندان و همكارى در همه شئون حیات از آثار ازدواج است كه بدون اختصاص زن و مرد به یكدیگر و تحریم«زنا» هیچ یك از اینها امكان پذیر نیست.

بد نیست به نظر جناب بها الله هم در زمینه زنا توجه کنیم، و ببینیم پیامبر قرن اتم!  چه نظری در باره زنا داشته است:

 

«خداوند حكم داده است كه هر یك از مرد و زن زنا كننده می باید دیه به بیت العدل تسلیم كند و مقدار آن دیه نه مثقال طلا است و اگر دو مرتبه زنا كردند لازم است دو مقابل آن پرداخت كنند (دو برابر) و این حكمی است از جانب مالك اسماء». (۲)

اینجا مجال بحث نیست ولی انصافا بهاییت با این همه ادعا با مساله مهمی مثل زنا می‌تواند مقابله کند؟ آیا اینطور نیست که هرکس که از لحاظ مادی تامین است می‌تواند هر وقت که بخواهد مرتکب عمل شنیع زنا شود و با پرداخت هزینهای آنهم به بیت العدل! از گناه پاک شود؟ بنظر شما این حکم بازدارنده است یا تشویق کننده؟ (قضاوت با اهل عقل)

از این نکات که بگذریم نمی‌شود به راحتی از کنار این حکم گذشت و تاملی نکرد و البته اگر بشود از کنار مساله به این مهمی‌ به راحتی عبور کرد، دلیل اینکه زنا خوب نیست چیست؟ مگر نه اینست که زنا باعث از بین رفتن آرامش و پیدایش هرج و مرج در نظام خانواده، و از میان رفتن رابطه فرزندان و پدران می‌شود؟ به این حکم از جناب بها الله توجه کنید:

« تنها همسران پدرتان بر شما حرام شدند(نه مادر )»(۳)

از این متن اینگونه بر می‌آید که ازدواج با زن پدر حرام است و البته مدعی اند که حکم بقیه محارم بیان نشده است.

اگر چه بهائیان حکمی‌را که بیان نشده به بیت العدل حواله می‌دهند، بیت العدل نیز تصمیم در این باره را به عهده خود افراد می‌داند. «تصمیم گیری در این مورد به عهده خود نفوس مومنه محول شد و در ادامه آمده است؛ آن معهد اعلی هنوز موقعیت را برای صدور قوانین تکمیلی راجع به ازدواج با اقارب مقتضی نمی‌داند». (۴)
چرا که امکان دارد بهائیان بگویند: بین اقارب و محارم تفاوت است و نیز بهاییان ایران به واسطه عرف ایران این عمل شنیع را انجام ندهند، اما اینکه این مطلب در کتب آنان موجود است قابل انکار نیست. نظر نهائی را در این باره عبدالبهاء، در کتاب مائده آسمانی ارائه می‌کند و بیان می‌دارد هر آنچه حکمش بیان نشده حلال است! ، وی می‌گوید:
«عدم ذکر در الواح الهی نفس جواز است زیرا منهی از نصوص استنباط میشود»(۵)

و باید بدانیم که به حکم ازدواج با محارم نه در کتاب اقدس و نه هیچ کتاب دیگری اشاره نشده است !

 

پانوشت

 

 ۱- سوره مبارکه اسرا آیه ۳۲   « وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‏ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِیلًا»

۲ - اقدس صفحه ۱۵سطر۱۲« قد حكم الله لكل زان و زانیة دیة مسلمة الی بیت العدل و هی تسعة مثاقیل من الذهب و ان عاد مرة اخری عودوا بضعف الجزاء هذا ما حكم به مالك الاسماء»

۳- اقدس ص ۳۰ س ۱۰« قد حرمت علیکم ازواج آبائکم. .

۴ -  انوار هدایت صفحه ۴۸۷ حکم ۱۲۸۹ در موضوع ازدواج.

۵-  عبدالحمید اشراق خاوری، مائده آسمانی، موسسه چاپ مطبوعات امری، ۱۲۹ بدیع، ج ۲، ص ۴۲




طبقه بندی: تعالیم و آموزه های بهاییت، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ جمعه 23 خرداد 1393 توسط مهدی یاور