پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ به مناسبت هفتم تیر سالگرد حادثه انفجار و ترور اعضای حزب جمهوری اسلامی ایران و شهادت شهید بهشتی و ۷۲تن از اعضای حزب با گرامیداشت یاد و خاطره این شهدای گرانقدر به معرفی یکی از شهدای این واقعه که در عرصه مبارزه با بهاییت هم نقش فعالی داشته اند میپردازیم
شهید علی اکبر دهقان

واقعه هفتم تیر ماه سال  ۱۳۶۰ که منجر به شهادت شهید مظلوم آیت الله بهشتی و اعضای حزب جمهوری اسلامی که از فعالان سیاسی انقلاب بودند، شد یکی از وقایع دردناک و ضایعه ای سنگین برای امام خمینی (ره) و انقلاب نوپای اسلامی و مردم ایران بود این حادثه بعنوان یکی از محکمترین سند های بی بدیل مطلومیت و عزت و اقتدار جمهوری اسلامی در صفحه تاریخ به ثبت رسید

با گرامیداشت یاد و خاطره این شهدای گرانقدر به معرفی یکی از شهدای این واقعه که در عرصه مبارزه با بهاییت هم نقش فعالی داشته اند میپردازیم

شهید علی اكبر دهقان در سال ۱۳۲۷ در شهر تربت جام و در یك خانواده متوسط كارگری كه از وطن اصلی خود یزد به این شهر مهاجرت كرده بود ، متولد گردید .

در سال ۱۳۴۹ از دبیرستان ابن سینای این شهرستان موفق به اخذ دیپلم شد و در دوره دوازدهم آموزش و پرورش در آمد و مأمور انجام وظیفه در یكی از روستاهای مجاور این شهر گردید كه به عنوان مدیر و آموزگار مشغول به كار شد و در تابستان ۱۳۵۱ موفق به شركت در اولین دوره كلاسهای تابستانی راهنمائی تحصیلی گردید و پس از آن به تدریس در مدارس راهنمائی شهر پرداخت

شهید دهقان در رشته علوم تجربی و ریاضی ، فوق دیپلم گرفت و علاقه او به مطالعه در مسائل اسلامی مانع ادامه تحصیل او گردید و از این پس به تدریس درس دینی و تشكیل جلسات و انجمنهای مذهبی مشغول شد . او برای همه مردم شهرش یك چهره مشخص مذهبی و پایبند به مكتب بود و در تمام ساعات روز با انبوهی از مشتاقان كه بدور او جمع بودند به اشاعه شریعت حقه اسلام اشتغال داشت

یكی از جریانهایی كه پیش از پیروزی انقلاب اسلامی و بواسطه حضور بیگانگان در كشور بویژه مناطق محروم و مرزی فعالیت می كرد، فرقه ضاله بهائیت بود. او همواره خطر و بی دینی و وابستگی اعضاء آن را به مردم یادآوری می نمود. به همین منظور با پایه گذاری انجمن مبارزه با بهائیت در سال ۱۳۴۵ و تشكیل جلسات دینی با آنان به مقابله پرداخت.

او علاوه بر ایفای نقش معلمی، از ایجاد كانون های مذهبی و انجمن های اسلامی در مدارس و تشكیل جلسات دینی غافل نبود. او از همه امكانات و فرصت های موجود برای احیای تفكرات اسلامی در این شهرستان بهره می جست و نخستین كسی بود كه جلسات مذهبی را در شهرستان تربت جام پایه گذاری كرد. او با درك عمیق و شناختی كه از تعالیم اسلامی كسب كرده بود، به خوبی جریان های انحرافی و ضاله را كه در منطقه فعالیت می كردند شناسایی و با آنان مقابله می كرد.
شهید علی اكبر دهقان در حدود سالهای ۴۵_۴۶ در جلساتی كه تحت عنوان مبارزه با بهائیت تشكیل می شد ، شركت می كرد و خود یكی از پایه گذاران این انجمن در این شهرستان بود .

علی اكبر دهقان، هنگامیكه قدم در راه مبارزه با فرقه های ضاله و جریان های وابسته به استعمار گذاشت و نیز از زمانی كه برای تحقق آرمانهای اسلامی و شیعی در برابر رژیم پهلوی ایستادگی می كرد، خود را مهیای شهادت ساخته بود، او شهادت را فوز عظیمی می دانست كه از سوی خداوند به بندگان پرهیزگار و مومن عطا می شود. او می گفت: «اگر این بدن ها برای مردن است و پایان زندگی در این جهان مرگ است و ما باید بمیریم، چه زیباست كه با جهاد در راه خدا بمیریم، چه زیباست كه شهادت را نصیب خودمان سازیم كه آن فوز عظیم است.»

او در این شهر یك محور مشخص اسلامی بود كه به همین دلیل همیشه مورد تعقیب مقامات امنیتی بود و در حدود سالهای ۵۵ خانه اش مورد هجوم مأمورین امنیتی قرار گرفت و او را تحت الحفظ به ساواك تایباد بردند كه به علت نداشتن مدارك كافی آزاد شد ، اما وی یك دم دست از مبارزه بر نداشت تا اینكه در اوج مبارزات انقلابی، او توانست رسالت خود را به خوبی انجام دهد و در آن زمان تمام مسائل مربوط به مبارزات از خانه او شروع می شد . او یك رهبر انقلابی برای جامعه ، مخصوصاً فرهنگیان و روشنفكران بود كه بدون اغراق وجود او محركی بسیار قوی برای حركت به شمار می رفت و او در این راه سختی های فراوانی تحمل كرد .

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شهید دهقان نقش مهمی در اداره امور تربت جام بر عهده داشت و مرجعی مورد اطمینان برای رفع مشكلات مردم شد. با تشكیل كمیته انقلاب اسلامی در زادگاهش، شب و روز خود را عاشقانه صرف اداره امور این نهاد انقلابی نوپا كرد و از سوی آیت الله واعظ طبسی به سرپرستی این كمیته منصوب شد. كمیته انقلاب با فرامین امام حول این محور شكل گرفت و عاشقانه شب و روزش را صرف نهاد نوپای اسلام كرد و مرجعی مورد اطمینان برای رفع مشكلات مردم شد .

با توكل به خدا و با تكیه بر توده های مستضعف در خط امام راهی مجلس شد و با تصویب اعتبارنامه اش در تاریخ ۱۷/ ۳ / ۵۹ رسماً در سنگر مبارزه مجلس قرار گرفت و همان طور كه زیبنده اش بود ، در این سنگر یكی از یاوران امام و نگهبانان وفادار و مبارز انقلاب بود و در سایه تلاش و خداجوئی در شامگاه خونین ۷ تیر ۱۳۶۰ در سنگری كه به آن عشق داشت و در كنار مردانی چون شهید مظلوم بهشتی كه سخت به او ارادت می ورزید به فیض شهادت رسید و به آن چه آرزویش بود نایل آم




طبقه بندی: معرفی منتقدین بهاییت،  ایران و بهاییت،  بهاییت و استعمار، 
برچسب ها: بهاییت، شهدای هفتم تیر، حزب جمهوری اسلامی، انقلاب اسلامی، شهید بهشتی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 8 تیر 1392 توسط antibahai